sobota, 1 sierpnia 2015

Dawno, dawno temu ...

Chwila oddechu na wyłuskanie kilku słów. Deszcze padają, to można popisać. Zanim napisać to poczytać. Wczoraj w skrzynce pocztowej znalazłem kolejny numer miesięcznika w drodze. Ucieszyłem się, gdyż lektura bywa ciekawa. Przeleżał miesięcznik noc i po śniadaniu wpadł w ręce. Zwyczajnie zaczynam czytanie od końca, ale tym razem, dziwne to było, zacząłem od początku. I co...? ks. Grzegorz Strzelczyk ŻEŃSKOKATOLICKI? Jak cenię tego felietonistę i kapłana, to byłem strasznie zaskoczony. Pierwsze dwa akapity to jest wycieczka w kierunku tych, którzy będą "rozsierdzeni" artykułem. Jakoś przebrnąłem  przez "konserwatystów kościelnych" i "feministki".

Dalsza część felietonu, to wyprawa w sposób duszpasterstwa. Tego męskiego i tego żeńskiego. A wygląda to tak cyt.: "I w realu, i w internecie co chwilę jakieś męskie propozycje, często – a jakże – okraszone bojową, rycerską retoryką. Wysyp rekolekcji, książek, audiobooków w tych obszarach mamy imponujący. I kiedy się przyglądałem tej obfitości, napawając się ważnością własnej płci, naszła mnie okropna myśl, żeby zerknąć w analogiczny pion kobiecy. Może szukałem niewystarczająco, może mam stępioną wrażliwość, ale przy męskim pion kobiecy jakoś mizernie wygląda."

W kolejnych akapitach  ks. Strzelczyk  rozwija swoje spostrzeżenia o niewystarczającej inicjatywie duszpasterskiej wobec kobiet. Czy rzeczywiście tak jest? Otóż pozwolę sobie nie zgodzić się z felietonistą. Z moich dosyć krótkich obserwacji, wynika jedno ważne spostrzeżenie, mężczyźni z domów "delegują" swoje żony do kościoła. Na czym to polega? Otóż gdy do kościoła na modlitwę wspólnotową trzeba dojechać, bo kościoła nie ma na miejscu, to sprawa uczestnictwa bywa troszeczkę utrudniona. I często, gęsto bywa tak, że panowie mówią,"to ty jedź, a ja coś w domu porobię."  No i mamy zwyczajne duszpasterstwo kobiet. To w co powinny być zaangażowane małżeństwa, rodziny, koncentruje się na kobietach. Stereotypowym myśleniem, chłop poszedł na polowanie, a kobita ma czas na sprawy "wyższe" :). Podobnie jest z udziałem kobiet i mężczyzn w rekolekcjach parafialnych, w korzystaniu z sakramentu pokuty i pojednania. Jakoś tak kobiety częściej biorą udział i korzystają z łaski, którą Bóg ofiaruje. I nieodparte jest wrażenie, że panowie liczą na to, że to żona wyspowiada się za nich, czy w końcu "upoluje" odpowiednią łaskę od Boga.

Raczej w tym  dopatrywał bym się wysypu rekolekcji dla męskiej części wspólnoty Kościoła. 

o. Paweł

piątek, 16 maja 2014

Co w trawie piszczy

Dekada misyjności niebawem zawita w naszym Kościele. Fajna sprawa, tylko kilka trudności trzeba przeskoczyć. Pierwsza organizacyjna, przecież diaspora to nie Ukraina. Przez dziesięć dni na liturgię czy jakieś inne zajęcia związane duchowym przeżywaniem Dekady nie wielu się zjawi. Faktycznie ta pierwsza przeszkoda jest nie do przejścia. Brak możliwości przeżycia dekady w dziesięciu wyznaczonych dniach nie zamyka nam możliwości.

Dziesięć misyjnych niedziel!!! Zadania, które przypisane są do każdego dnia będą realizowane przez najbliższych 10 niedziel. Zaczynając od święta Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa. Oprócz pobożnego kazania na temat, każdy dostanie przygotowany tekst rozważań i szerszy materiał na temat misyjnej postawy w Kościele. Czy się uda, zobaczymy.

Panie w twoje ręce polecam pomysły moje, zrób z nich coś dobrego.

A to już nowy numer

З радістю повідомляємо що у продажі появився черговий номер ВАРТИМЕЯ – часопису молодих греко-католиків. Після першої зустрічі і динамічного піднесення, сьогодні вирушаємо в дорогу. Заклик Ісуса Христа “Ідиза мною” (Мт 9, 9) є другим кроком, який робимо після досвіду зустрічі зі Спасителем. Він нас підводить, на Його слово Вартимей встає та вирушає в дорогу до Царства Небесного. Це є мета Вартимея і кожного з нас як християнина. Однак дорога не є легкою. На цій дорозі на певно будуть відбуватися дивні речі. Тому християнин має визначитися за ким іде на тій дорозі та хто є його провідником у життя вічне? Подорож відбувається в конкретному часі і просторі. Час найближчих днів це – ПІСТ. Час змагань і перемог, а перш за все нової нагоди до зустрічі. До зустрічі приводять настакож ті, які стояли поруч з Героями на Майдані. У Душі Майдану прочитаєте про сучасних Вартимеїв, Матеїв, Іванів і інших апостолів, які бадьорились і відважно пішли за Христом, щоб нести присутність Його Царства між переслідуваними. Дорога не проста, тому потрібна належна підготовка, а дивлячись на один день з життя семінаристів побачимо, що підготовчий час Апостола не простий. Хоча може систематизований, то саме порядок в житті найважче зберігати. На завершення Дороговказ для всіх нас, щоб ішли ми добрим шляхом і всі разом зустрілись у місці, де намє болізні ні печалі, ні зітхання, але життя безконечне. Часопис можна придбати на сайті.

http://eprasa.pl/news/bartymeusz/2014-06-30
Через кілька днів також в друкованій формі при парафіях Греко-Католицької

Церкви в Польщі.
о. Павло Поточний

czwartek, 13 lutego 2014

НОВИЙ ЧАСОПИС МОЛОДИХ ГРЕКО-КАТОЛИКІВ

Vartymei-01У Ваші руки може потрапити цікавий часопис для молодих людей. Його назва – «Вартимей». Чим він оригінальний ? На його сторінках пишуть люди, яким менше 30 років! Старшими (але до 40) є тільки священики! ;-) Коли хочеш побачити світ очима молодих віруючих, не бійся – відкрий очі ! Будемо раді, коли завдяки електронній версії часопису дорога «Вартимея» до студентів, молодих подружжів чи нашої діаспори стане коротшою. Для кращого розуміння нас сусідами-поляками деякі статті надруковані й польською мовою. Віримо, що читач, якому більше ніж 40 років, матиме добру нагоду відчути себе молодшим, коли подивиться на світ очима Юнака з-під Єрихону.

piątek, 17 stycznia 2014

Praca i modlitwa

Śniegowisko i mrozisko. Łopata z miotłą zatańczyły na betonowych schodach. Czasu Pan dał wiele na przemyślenia i modlitwę. Jednak przy robocie przychodzi wiele dobrych myśli. Dobrze, że w parafii jest duży plac do odśnieżania :)

czwartek, 9 stycznia 2014

НЕДУЖИХ ІЗЦІЛИ, ЛІКАРЮ ДУШ І ТІЛ



Нездужає хтось між вами? Хай прикличе пресвітерів церковних і хай вони помоляться над ним, помазавши його олією в ім'я Господнє, і молитва віри спасе недужого, та й Господь його підійме. (Якова 5:14-15)

            Молитва, є першим і основним моментом, коли людина зустрічається з Богом. То її вчать нас батьки, зглибляємо її тайни у шкільному віці. Має вона ставати більш свідомою і зрілою у дорослому житті. Молитва у іншому значенні це голосіння до Бога. Кожний з нас голосить у різних життєвих обставинах, менш в радісних, частіше у болю і терпінні. Одним з моментів, коли наша молитва здається бути дуже інтенсивною і гарячою,  є недуга тілесна. Хвороба різного "калібру" спонукує нас кликати до Бога про допомогу. Придивляючись Святій літургії, побачимо що в єктеннях прохання про здоров'я з'являється кілька разів. У молитві після освячення дарів, священик потиху молиться "Помяни Господи, тих, що плавають і подорожують, недужих, страждаючих, полоненних і спасіння їх", а у прохальній єктенії останній благальний виголос звучить "Християнської кончини життя нашого, безболісної, бездоганної, мирної, і доброго одвіту на Страшному суді Христовому просім."

niedziela, 5 stycznia 2014

З РІЗДВОМ ХРИСТОВИМ!!! Z BOŻYM NARODZENIEM!!!


Нашим Владикам Митрополиту Івану, Владикам Володимирові і Євгену,
Священикам співбратам у священичому служінні
Братам Монахам і Сестрам Монахиням
Дорогим Парафіянам Ольштина, 
приятелям в Перемишлі,
 усім друзям по цілому світі, 
найближчому нашому серці родині


ХРИСТОС РАЖДАЄТЬСЯ!!!!

Завтра Святий Вечір, будемо сідати до столів вдивляючись у ясла в Вифлиємі, з відки приходить Добра Новина. 

Бог родиться для нас! Для кожної людини доброї волі, яка не боїться питати про своє майбутнє і щирим серцем шукає Бога! 

Нехай наш Господь Бог, який родится в тілі, Ісус Христос буде Світлом життя і розуміння буття в світі. 

Нехай ніхто не почувається самітним, бо з нами Бог, розумійте народи!!! А якщо з нами Бог Всемогучий, то хто проти нас!? 

Нехай жодна біда, лихо, самітність, хвороби і переслідування, не закриють нам Світла Правди і Надії Життя - нашого, Новонародженого, Живого Бога Ісуса Христа! 
Він для нас,Він з нами;

СЛАВІМ  ЙОГО!!!


о. Павло Поточний з родиною

* * *
Drodzy wierni, którzy "w domu po polsku mówicie i poczuwacie się do polskiej narodowości"*, a zechcieliście przeżywać spotkanie z Bogiem w naszej wschodniej tradycji, pragnę i w Waszym języku Wam ogłosić radosną nowinę

CHRYSTUS SIĘ RODZI!!!

Jutro Wigilia Bożego Narodzenia, zasiądziemy do stołów patrząc w kierunku Betlejem, skąd przychodzi do nas Dobra Nowina. Bóg się nam rodzi! Dla każdego człowieka dobrej woli, który nie boi się pytać o swoją przyszłość i szczerym sercem szuka Boga! 

Niech nasz Pan Bóg, który rodzi się ciałem, Jezus Chrystus będzie Światłem życia i rozumieniem naszego istnienia w świecie. Niech nikt nie czuje się samotnym, bo z nami Bóg zrozumcie narody!!! A jeżeli z nami Bóg Wszechmogący, to kto przeciwko nam!?

Niechaj żadna bieda, zło, samotność, choroby i prześladowania, nie zgaszą w nas Światła Prawdy i Nadziei Życia - naszego, Nowo narodzonego, Żywego Boga Jezusa Chrystus! 
On dla nas, On z nami; 

WYCHWALAJMY GO!!!

Ks. Paweł Potoczny z rodziną

*(List Metropolity Andrzeja Szeptyckiego do wiernych Grekokatolików Polaków)

sobota, 28 grudnia 2013

LIST PASTERSKI HIERARCHÓW KOŚCIOŁA GRECKOKATOLICKIEGO W POLSCE NA ŚWIĘTA BOŻEGO NARODZENIA 2013 PL-UA



РІЗДВЯНЕ ПОСЛАННЯ ВЛАДИК УГКЦ У ПОЛЬЩІ
Всечеснішим і Високопреподобним Отцям,
Преподобним Монахам і Монахиням, Дорогим Братам і Сестрам!

Не бійтесь, бо я звіщаю вам велику радість,
що буде радістю всього народу: сьогодні народився вам
у місті Давидовім Спаситель, він же Христос Господь.
І ось вам знак: Ви знайдете дитя сповите, що лежатиме в яслах.
Лк. 2, 10-12
Христос Рождається!
Дорогі в Христі Брати і Сестри!
Настав святковий час Христового Різдва, яке дає людині відчуття, що сьогодні небо схиляється до землі, що Бог приходить до людини. Це подія в історії людства, супроти якої жодна людина не може бути байдужою. У дохристиянських часах про можливість приходу божества в людську дійсність люди могли лише мріяти, тому видумували її легендарні сценарії. Сьогодні ця мрія стає реальністю та доторкає кожного з нас, бо Христос прийшов на світ у людському тілі, щоб відкрити дорогу до спасіння кожній людині. Стихира на литії з Великого повечір’я висловлює це у промовистий спосіб: «Нині Бог прийшов на землю, людина ж на небо вийшла».
Коли Божий Син прийшов на світ у бідному вифлеємському вертепі, засвідчили про це небо, земля і всесвіт. На небі появилась ясна зоря, яка вказала мудрецям зі Сходу дорогу до новонародженого Царя. Переляканим і збентеженим пастирям небесні ангели сповістили радісну новину про народження Царя всесвіту: «Сьогодні народився вам у місті Давидовім Спаситель, він же Христос Господь» (Лк. 2, 11). Й одні, і другі поспішили до Вифлиєму, щоб поклонитися Богові у людському тілі. Як для мудреців зі Сходу, так і для пастирів це була незвичайна нагода віддати поклін від віків очікуваному Цареві.

czwartek, 19 grudnia 2013

День духової віднови в Архикатедральному Соборі в Перемишлі

Сьогодні, у день Святого Миколая Мир Ликійського Чудотворця для вірних Архикатедральної парафії  св. Івана Хрестителя в Перемишлі провів я день духовної віднови, який є підготовкою усіх вірних до хіротонії о. Митрата Євгена Поповича - владики номіната, довголітнього пароха парафії. Сьогодні багато вірних скористало з таїнства покаяння, щоб з чистим серцем заносити молитви до Бога в наміренні нашої Церкви. Ось слово, яке я виголосив сьогодні в Соборі Івана Хрестителя в Перемишлі.


Всесвітліший отче Митрате Євгене - Владико номінате,

Всечесніші отці,

Преподобні сестри,

Дорогі Брати і Сестри.

 

Слава Ісусу Христу.

 

Сьогодні у день, коли наша Церква згадує пам’ять Святого Миколая, Мир Ликійського Чудотворця, перемиська церква духово підготовляється до хіротонії – єпископських свячень. Хіротонія це подія, яка для Церкви має особливе значення, є це передання Апостольської влади над Божою спадщиною черговому поколінню людей. У спільному служінні владик Христової Церкви відображається Апостольське наслідництво, у якому доторкаємо безпосередньо Сина Божого Ісуса Христа. Ким є єпископ у Церкві? Що його характеризує і які перед ним завдання?

poniedziałek, 2 grudnia 2013

BMW - bierny, mierny, ale wierny, czy może uosobienie Bożego posłuszeństwa?

W ostatnim czasie kilkukrotnie słyszałem o kapłanach, którzy jeżeli otwarcie nie sprzeciwiają się swoim biskupom czy przełożonym, są markowymi samochodami BMW. Jednak w dobie Papieża Franciszka być BMW nie wypada. Maluszek, najwyżej renualt megane II kombi :) Media obiegła kolejna informacja, że jeden z kapłanów opuścił, tym razem zakon, a nie kapłaństwo. Problem jednak ten sam, co w wielu innych przypadkach odejść kapłańskich - duża indywidualność i brak posłuszeństwa.

Nad biurkiem, przy którym pracuję, powiesiłem swoje wyznanie wiary, które złożyłem w dniu święceń kapłańskich. Każdego dnia przypomina mi dzięki komu jestem kapłanem. Dzięki Bogu Wszechmogącemu i Kościołowi, a w Kościele biskupom, którzy dzielą się darem kapłaństwa z innymi, jestem kapłanem. Apostoł Paweł w liście do Hebrajczyków wskazuje właściwą drogę w posłuszeństwie "17 Bądźcie posłuszni waszym przełożonym i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad duszami waszymi i muszą zdać sprawę z tego. Niech to czynią z radością, a nie ze smutkiem, bo to nie byłoby dla was korzystne. " (Hbr 13, 17). Posłuszeństwo nie jest tylko kwestią korzyści, ale jest przede wszystkim kwestią wiary. Bo Syn Boży był posłuszny swemu Ojcu do końca i nie wątpił w Jego moc. Choć zapewne się bał, ale nie wątpił. Wierzył do końca i był posłuszny po krzyż!!!

Każdy może mieć swoje spojrzenie na tę kwestię, ale ja obieram opcję Syna Bożego. Panie daj siłę wytrwać , bo "Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną." (Ps. 23, 4)

Panie zmiłuj się nad nami grzesznymi Twoimi sługami.

o. Paweł

piątek, 29 listopada 2013

Film, który zniszczył gender studies w Norwegii - polskie napisy!

Prezentujemy tu pierwszy z 7 filmów, które przeorały opinię publiczną w Norwegii. Mamy nadzieję, że zadziała również w Polsce, gdzie już na 8-miu uniwersytetach wykłada się tę pseudo-naukę. Portal rebelya.pl podjął się wykonania polskich napisów do filmów, które będziemy kolejno pokazywać. Naszych czytelników prosimy o jak najszersze rozpowszechnianie filmu, szczególnie wsród środowisk naukowych. Film na Rebelyi w ciągu paru dni osiągnął prawie 15000 wejść. Spróbujmy razem tę oglądalność znacznie zwiększyć.

Najpierw recenzja Sulfura z Salonu 24.

Harald Eia to komik rozpoznawalny w Norwegii. Nikt go nie brał na poważnie, gdy zaczynał poważną serię filmów dokumentalnych "Hjernvask", w tłumaczeniu wymowne:

czwartek, 28 listopada 2013

«Що таке секуляризація?»

На титульній сторінці цього номера до словосполучення «виклик секуляризації», напевно, варто було б додати знак питання, оскільки з явищем секуляризації не все так просто, як видається на перший погляд. Це читач зрозуміє після ознайомлення з тими матеріалами, які ми пропонуємо. Майже неможливо дати однозначну і вичерпну відповідь на запитання «Що таке секуляризація?». Процеси, які зазвичай охоплюють цим терміном, неможливо звести до одного знаменника. Вони відрізняються залежно від країни та суспільства, яке в ній живе. Відповідно й наслідки тих процесів різні. Прикладом може бути хоча б Франція з її програмоюlaïcité (жорсткої світськості) та Німеччина, де держава не уникає відносин із Церквою.

Пилипівка — піст перед празником Христового Різдва

«Покайтеся, бо наблизилося Небесне Царство.
Приготуйте Господню дорогу, вирівняйте стежки Його».

(Мат. 3, 2-3)
Хто ближче приглянеться нашому церковному рокові, той чітко завважує, що наша Східня Церква до великих і світлих празників завжди приготовляється коротшим чи довшим постом. Маємо великий і святий піст перед празником Пасхи. Маємо одноденні пости перед деякими празниками. Маємо багатоденні пости перед празником св. Апостолів Петра й Павла та празником Успіння Пречистої Діви Марії. Маємо вкінці довгий піст перед празником Христового Різдва. Цей празник, як і празник Пасхи, належить до найбільших празників у році, тому і його піст творився на взір пасхального посту, і навіть носить назву Чотиридесятниці. Тож погляньмо на його історію, час тривання та завдання.

wtorek, 26 listopada 2013

Ks. Biskup-Nominat Eugeniusz Popowicz spotkał się z Papieżem Franciszkiem



Po zakończeniu Pontyfikalnej Liturgii, której przewodniczył Wielcebłogosławiony Świętosław na głównym ołtarzu Bazyliki św. Piotra w Rzymie, ukraińskich pielgrzymów przywitał Papież Franciszek. Wierni na przywitanie zaśpiewali Papieżowi hymn "Niech będzie błogosławione imię Pańskie!" i oklaskami.

Papież udzielił Apostolskiego Błogosławieństwa i poprosił, aby pamiętano o Nim w modlitwach. Papież zszedł do wiernych aby przywitać się z nimi osobiście. W Boskiej Liturgii w Bazylice uczestniczył biskup-nominat ks. mitrat Eugeniusz Popowicz, który w obecności Patriarchy Świętosława zamienił z Papieżem Franciszkiem kilka zdań, także przekazał pozdrowienia od wiernych oraz duchowieństwa Archidiecezji Przemysko-Warszawskiej. Papież udzielił błogosławieństwa dla biskupa-nominata Eugeniusza Popowicza, zwracając się do niego "Niech Bóg błogosławi Was i Waszą pastwę w służbie biskupiej! Wielu łask życzę i Bożej opieki!". Papież udzielił także błogosławieństwa dla obecnego ks. mitrata Bogdana Pracha, kapłana archidiecezji Przemysko-Warszawskiej, rektora Ukraińskiego Katolickiego Uniwersytetu we Lwowie.

Bazylika św. Piotra. Rzym. 25-11-2013
cerkiew.org

poniedziałek, 25 listopada 2013

Co robi chrześcijanin wsiadając do samochodu?

Suchar na początek :)
Co robi chrześcijanin wsiadając do samochodu? Wkłada kluczyk do stacyjki.
Gdyby na tym zakończyć, to rzeczywiście suchar. Jednak pójdźmy dalej co powinien zrobić jeszcze, oprócz zapięcia pasów,  ustawienia fotela i lusterek? Co odróżnia chrześcijan, wierzących w Jezusa Chrystusa i oddających się pod Jego opiekę, od niewierzących, ateistów czy myślących inaczej?

Panie Boże, oto wsiadłem do samochodu. Czy Ty to widzisz? Na pewno tak, bo jesteś wszędzie. Mam zamiar wyjechać z garażu, i muszę wykazać się zaufaniem do innych kierowców. Tak zaufaniem ograniczonym, ale to także zaufanie. Jednak Tobie ufam bardziej. Niech moja uwaga będzie skupiona na tym co trzeba. Daj mi bystre oko i rozmowy tylko przez zestaw głośnomówiący. Daj mi dostrzegać pieszych przy przejściach i wskazówki licznika przy ograniczeniach. Ty jesteś Bogiem także na drodze nie ja. Bądź ze mną w tej chwili próby mojej wiary. Ojcze nasz (...) bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi ...

Grekokatolicy dekanatów elbląskiego i olsztyńskiego modlili się za ofiary Wielkiego Głodu

IMG_0209

23 listopada, w przed ostatnią sobotę miesiąca na całym świecie odbywają się uroczystości upamiętniające ofiary Wielkiego Głodu na Ukrainie w latach 1932-1933. Tego dnia we wszystkich krajach świata, gdzie mieszkają Ukraińcy organizowane są spotkania, konferencje, wystawy poświęcone systematycznej i zaplanowanie akcji niszczenia narodu przez władze ZSRR. Kolektywizacja, która była przyczyną konfiskaty największego urodzaju od lat dla chłopów ukraińskich, spowodowała śmierć milionów niewinnych dzieci, kobiet, mężczyzn. Najważniejszymi chwilami wszelkich działań na rzecz upamiętnienia ofiar Ukraińskiego Hołodomoru są wspólne spotkania na modlitwie. Wierni zbierają się w kościołach, świętych miejscach, przy krzyżach czy tablicach upamiętniających ofiary wielkiego głodu.

W 80-tą rocznicę tej tragedii największe na Warmii i Mazurach uroczystości modlitewne w intencji ofiar odbyły się na ścieżkach warmińskiej kalwarii w Głotowie k. Dobrego Miasta. Około pół tysiąca wiernych grekokatolików wraz z kapłanami z elbląskiego i olszyńskiego dekanatów, o godz. 12.30 zebrali się przy kościele kalwaryjskim. Pod przewodnictwem dziekana olsztyńskiego ks. mitrata Jana Łajkosza wyruszyli na drogę męki Pańskiej. Przy kapliczkach-stacjach drogi Krzyżowej czytano rozważania przemyskiej poetki Ulany Krawczenko, która poezją wyraziła wielki ból, cierpienie, ale także nadzieję Zmartwychwstania.

Тихо! В Найсвятішій Тайні
сам Христос говорить нам:
— Залиши журби звичайні,
Тихо йди — все вище… там…

Cicho! W Najświętszej Tajemnicy
sam Chrystus mówi do nas:
- pozostaw troski zwyczajne?
Cicho idź – zawsze wyżej… tam…

W pochodzie modlitwy i zadumy przedstawiciele parafii nieśli chleb, wiązankę zboża i zapalony znicz. W czasie drogi między stacjami do nieba unosiło się wołanie modlitwy Jezusowej: „Jezusie, Jezusie, Synu Boży zmiłuj się nad nami!” oraz prośby o wstawiennictwo Najświętszej Bogurodzicy: „Maryjo, Maryją módl się za nas”. Na zakończenie Drogi Krzyżowej do obecnych ze słowem zwrócił się ks. Paweł Potoczny. Nawiązując do przeczytanych rozważań, powiedział „był czas gdy trzeba było milczeć o tragedii Wielkiego Głodu, był czas gdy nikt o niej nie chciał słyszeć, a nawet i uwierzyć w nią. Bo trudno jest uwierzyć w to, że w czasie największego urodzaju można umrzeć z głodu. Jednak dzisiaj także i my musimy stanąć w ciszy, lecz nie ze względu na wydarzenie, ale w modlitewnej ciszy pochylając się nad ofiarami, pamiętając o nich. Bo na ich cierpieniu wyrosła niepodległość i wolność, i wyrasta nowe życie. Przynieśliśmy dzisiaj ten chleb, którego im zabrakło. Za każdym razem gdy będziemy dzielić się chlebem, pamiętajmy o tych, którzy cierpieli i cierpią z powodu jego braku.” Nie tylko pamięć, ale także i żal ma powodować zaduma nad codziennym życiem: „Ile to chleba wyrzucamy każdego dnia? Ile razy ominęliśmy głodnego, który poprosił o chleb? Ofiary Wielkiego Głodu na Ukrainie są dla nas wyrzutem sumienia tych wszystkich głodnych, których mijamy codziennie. I za to prośmy Boga: Panie zmiłuj się nad nami!”

Є крім буденщини і другий світ…
Є царство духа, є душі простір…
Крім послуху рабів — є волі чин…
В прохожості своїй, людино,
на цій землі ти тільки піліґрим…
І все тут тільки суєта суєт…

Jest oprócz teraźniejszości i drugi świat…
Jest królestwo ducha, jest duszy przestrzeń…
Oprócz posłuszeństwa niewolników – jest wolności działanie…
W swoim przemijaniu, człowieku,
na tej ziemi jesteś tylko pielgrzymem…
I wszystko tutaj to marność nad marnościami…

Ostatnim akordem modlitewnego spotkania była Panachyda, nabożeństwo za zmarłych i śpiew Wicznaja Pamjat`, Wieczna Pamięć; w czasie trwania tej modlitwy kapłani rozłamali chleb i podzielili się nim z wiernymi.

Prośmy Wszechmogącego Boga, aby tego chleba nikomu nie brakowało!!!

ks. Paweł Potoczny
Foto: Ewa Miecznikowska
IMG_0220IMG_0084
IMG_0080IMG_0099
IMG_0121IMG_0110
[1] Уляна Кравченко, Тихо в Найсвятішій Тайні, в. Твори, Торонто 1975, s. 530.
[2] Уляна Кравченко, «Anno Santo», в: Твори, Торонто 1975, s. 529.

Papież zachęcił ukraińskich katolików do budowania jedności wewnątrzkościelnej i ekumenicznej

Ukraińscy grekokatolicy, przybyli ze swej ojczyzny i innych krajów, zgromadzili się dziś w bazylice watykańskiej, gdzie od pół wieku czci się w jednym z bocznych ołtarzy ciało św. Jozafata Kuncewicza. Na początku XVII stulecia, w 1623 r., poniósł on śmierć męczeńską za jedność katolików obrządku wschodniego z Rzymem. Stało się to w Witebsku na Białorusi, wchodzącej wtedy w skład polsko-litewskiej Rzeczypospolitej. Eucharystię dla ukraińskich i także białoruskich pielgrzymów sprawowali przy ołtarzu Konfesji nad grobem św. Piotra greckokatoliccy biskupi z Ukrainy i diaspory rozproszonej po świecie. Przewodniczyli kijowsko-halicki arcybiskup większy Światosław Szewczuk i prefekt Kongregacji dla Kościołów Wschodnich, kard. Leonardo Sandri.

Po liturgii do bazyliki przybył Papież, który powitał obecnych ukraińskim pozdrowieniem Sława Isusu Chrystu – „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!”. Franciszek przypomniał, że relikwie św. Jozafata, zakonnika reguły bazyliańskiej, umieszczono 22 listopada 1963 r. z woli Pawła VI w ołtarzu św. Bazylego, nieopodal grobu św. Piotra. Męczeński arcybiskup Połocka Jozafat zabiegał z całych sił o jedność Kościoła. Jego wspomnienie ma nas zachęcać do budowania kościelnej komunii przez współpracę, uczenie się od siebie nawzajem i wspólne wyznawanie wiary.

„Towarzyszy nam w tej drodze i stanowi jej centrum Jezus Chrystus, Pan Zmartwychwstały – mówił Franciszek. – To pragnienie komunii zachęca nas, byśmy starali się rozumieć drugiego i szanować go, a także przyjmować i dawać upomnienie braterskie. Drodzy bracia i siostry! Najlepszy sposób uczczenia św. Jozafata to kochać się między sobą oraz kochać jedność Kościoła i jej służyć. Wspiera nas w tym również odważne świadectwo tak wielu męczenników nowszych czasów, którzy są wielkim bogactwem i wielkim wsparciem dla waszego Kościoła. Życzę, by głęboka komunia, którą pragniecie codziennie pogłębiać wewnątrz Kościoła katolickiego, pomagała wam budować mosty braterstwa także z innymi Kościołami i Wspólnotami kościelnymi na ziemiach ukraińskich i w innych miejscach, gdzie wasze społeczności są obecne”.

Dziś wieczorem 29 greckokatolickich biskupów z Ukrainy i z ukraińskiej diaspory gości w polskiej ambasadzie przy Stolicy Apostolskiej. Przyjmuje ich ambasador Piotr Nowina-Konopka.

ak/ rv


Tekst pochodzi ze strony http://pl.radiovaticana.va/
strony Radia Watykańskiego

Patriarcha Świętosław przewodniczy Boskiej Liturgii w Bazylice św. Piotra



W poniedziałek, 25 listopada 2013 r., w dniu wspomnienia św. Jozafata Kuncewicza, Arcybiskupa Połockiego, wg kalendarza juliańskiego, Ojciec i Głowa Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego Wielcebłogosławiony Świętosław Szewczuk, za specjalną zgodą Biskupa Rzymu Papieża Franciszka, przewodniczył Pontyfikalnej Liturgii św. Jana Chryzostoma na głównym ołtarzu Watykańskiej Bazyliki Świętego Piotra w 50-tą rocznicę złożenia relikwii św. Jozafata, męczennika za jedność Kościoła, w głównej świątyni Kościoła Katolickiego.

W raz z Wielcebłogosławionym Świętosławem koncelebrowali Najświętszą Ofiarę Kardynał Leonardo Sandri, Prefekt Kongregacji dla Kościołów Wschodnich, prawie wszyscy biskupi Synodu Biskupów UKGK, biskup Milan Szaszik, eparcha Mukaczowski, przedstawiciele innych Kościołów sui iuris i stolicy Apostolskiej. W gronie ponad 200 kapłanów biorących udział w Eucharystii znaczną cześć stanowią duchowi synowie świętego Jozafata - ojcowie zgromadzenia Bazylianów, do którego należał święty Jozafat, wraz z protoarchimandrytą o. Genezijem Wiomarem, OSBM. We wspólnej modlitwie bierze udział kilka tysięcy pielgrzymów z Ukrainy, Białorusi, Litwy, Italii oraz innych krajów świata. Boską Liturgię zaśpiewał chór Papieskiego Kolegium Wschodniego. Obecni otrzymali na pamiątkę obrazki z podpisem świętego Jozafata z jego pierwszej biografii z 1625 r., reprodukcję krzyża z katedry we Włodzimierzu Wołyńskim, przed którym modlił się Jan Kuncewicz, przyszły święty, oraz fotografię relikwii świętego, które spoczywają pod ołtarzem świętego Bazylego w bazylice Świętego Piotra.

Ze względu na udział w Liturgii pielgrzymów z wielu krajów, ewangelię odczytano w ukraińskim, białoruskim oraz włoskim językach.

Homilia Wielcebłogosławionego Świętosława (ukr.): RealAudioMP3 

Po zakończeniu Świętej Liturgii do zgromadzonych pielgrzymów ze słowem zwrócił się Ojciec Święty Papież Franciszek.
Należy podkreślić, że wyłączne prawo odprawiać Boską Liturgię na głównym ołtarzu Watykańskiej Bazyliki ma Biskup Rzymu, oraz ci, którym osobiście Papież udzieli takiego przywileju. 

Tekst ze strony: http://uk.radiovaticana.va/
Tłum. ks. Paweł Potoczny